Instytucjonalne i kulturowe aspekty opieki nad starszymi mieszkańcami obszarów wiejskich w Wietnamie

Autor

  • Trần Thị Minh Thi Tran T. Minh Thi, PhD, Associate Professor, Director General, Institute for Family and Gender Studies, Vietnam Academy of Social Sciences, 27 Tran Xuan Soan St., Hanoi, Vietnam https://orcid.org/0000-0001-6041-4502

DOI:

https://doi.org/10.53098/wir032019/01

Słowa kluczowe:

opieka nad osobami starszymi, Wietnam, care diamond, kultura, instytucja

Abstrakt

Tradycyjne normy nakazujące dzieciom opiekowanie się starymi rodzicami w społeczeństwach azjatyckich, w tym w Wietnamie, wskazują dzieci jako osoby odpowiedzialne za troskę o rodziców po osiągnięciu przez nich sędziwego wieku. Należy podkreślić, że odpowiedzialność ta często spada na kobiety, które obecnie coraz częściej emigrują z obszarów wiejskich i podejmują pracę zarobkową, co sprawia, że coraz wycofują się z roli opiekunów swoich rodziców. We współpracy z organizacjami społecznymi oraz instytucjami zajmującymi się tym problemem, władze Wietnamu rozwijają system opieki nad seniorami w ich miejscu zamieszkania oraz dbają o rozwój komercyjnego rynku takich usług, jednak to wspólnota lokalna cały czas odgrywa kluczową rolę, jeśli chodzi o wsparcie emocjonalne seniorów. Mając na względzie tradycyjną strukturę rodziny, opartą na filozofii konfucjańskiej, odpowiedzialność za opiekę nad starszymi jest nadal obowiązkiem rodziny. Wykorzystując dane z badania 307 seniorów w 2017 r., autor artykułu analizuje rolę rodziny w opiece nad seniorami, stojące przed nią wyzwania i trudności, oraz rolę instytucji lokalnych, państwowych i prywatnych placówek oferujących opiekę dla seniorów, a także politykę w tym zakresie i istniejące luki systemowe, metody i sposoby opieki, powiązania polityki z instytucjami oraz konieczność harmonijnej współpracy wielu instytucji i podmiotów w celu kompleksowego zaspokojenia potrzeb osób starszych (ang. care diamond). Autor zwraca także uwagę na problem coraz częstszego pozostawiania seniorów na obszarach wiejskich i wskazuje różne próby podtrzymania azjatyckich wartości kulturowych, powiązań rodzinnych, jak również podkreśla ciągły rozwój polityki senioralnej, mający na celu opracowanie bardziej wszechstronnego modelu opieki nad osobami starszymi.

Bibliografia

Bengtson V.L., Giarrusso R., Silverstein M., Wang H. (2000). Families and intergenerational relationships in aging societies. Hallym International Journal of Ageing, 2(1), 3–10.

Bengtson V.L., Roberts R.E.L. (1991). Intergenerational solidarity in aging families: An example of formal theory construction. Journal of Marriage and the Family, 53(4), 856–870.

Chow N. (2006). The practice of filial piety and its impact on long-term care policies for elderly people in Asian Chinese communities. Asian Journal of Gerontology & Geriatrics, 1(1), 31–35.

Cutchin M.P. (2003). The process of mediated aging-in-place: A theoretically and empirically basedmodel. Journal of Social Sciences & Medicine, 57(6), 1077–1090.

Daatland S.O. (1997). Family solidarity, public opinion and the elderly: Perspectives from Norway. Ageing International, 24(1), 51–62.

Davey J., de Joux V., Ganesh N., Arcus M. (2004). Accommodation Options for Older People in Aotearoa/New Zealand. Aotearoa: Centre for Housing Research, New Zealand Institute for Research on Ageing.

Esping-Andersen G. (1990). The Three Worlds of Welfare Capitalism. Princeton, New Jersey: Princeton University Press.

Esping-Andersen G. (1997). Welfare states at the end of the century: The impact of labour market, family and demographic change. In: P. Hennessy, M. Pearson (eds.), Family, Market and Community: Equity and Efficiency in Social Policy, (pp. 63–80). OECD Social Policy Studies, 21. Paris: OECD.

GSO (General Statistical Office) (1993). Results of the Survey on Household Living Standard 1992–1993. Hanoi: Statistical Publishing House.

GSO (General Statistical Office) (2008). Results of the Survey on Household Living Standard 2008. Hanoi: Statistical Publishing House.

Giang Thanh Long (2010). Ageing in Vietnam: Challenges of the Middle Income Country (chapter 6). Presentation at the Worskhop VDF “Overcome the Middle Income Trap: Opportunities and Challenges for Vietnam.” Hanoi: Transportation Publishing House. [‘Già hóa dân số ở Việt Nam: Thách thức của một nước thu nhậptrung bình’, Trình bày tại Hội thảo VDF “Vượt qua bẫy thu nhập trung bình: Cơ hội vàthách thức của Việt Nam].

Golant S.M. (2011). The changing residential environments of older people. In: R.H. Binstock, L.K. George (eds.), Handbook of Aging and the Social Sciences, (pp. 207–220). Burlington: Elsevier Academic Press.

Iecovich E. (2014). Aging in place: From theory to practice. Anthropological Notebooks, 20(1), 21–33.

IFGS (Institute for Family and Gender Studies) (2017). Strengthening Social Engagement in Elderly Care in Changing Economic and Family Structure in Asia: Policy and Practical Dialogues between Local Communities in Vietnam and Japan. Funded by the Toyota Foundation 2016–2018 (dataset of the project).

Kalwij A., Pasini G., Wu M. (2009). Home Care for the Elderly: Family, Friends, and the State. Discussion Paper. Utrecht: Netspar.

Laidlaw K., Wang D., Coelho C., Power M. (2010). Attitudes to ageing and expectations for filial piety across Chinese and British cultures: A pilot exploratory evaluation. Aging & Mental Health, 14(3), 283–292.

Lowenstein A., Katz R. (2003). Theoretical perspectives and conceptual framework. In: A. Lowenstein, J. Ogg (eds.), OASIS. Old Age and Autonomy: The Role of Service Systems and Intergenerational Family Solidarity, (pp. 1–23). Haifa: Centre for Research and Study of Aging, University of Haifa.

Minh N.H., Tran Thi Minh Thi, Wongboonsin P., Tan J-P., Ibrahim R. (2019). Care relations among non-coresident families. In: P. Wongboonsin, J-P. Tan (eds.), Care Relations in Southeast Asia: The Family and Beyond, (pp. 239–280). Series: Series: The Intimate and the Public in Asian and Global Perspectives, 8. Leiden: Koninklijke Brill NV.

MOLISA (Vietnam Ministry of Labour, the Invalids and Social Affairs) (2019). Annual Statistics 2000–2013. Hanoi: Vietnam Ministry of Labour, the Invalids and Social Affairs.

Palm E. (2013). Who cares? Moral obligation in formal and informal care provision in the light of ICT-based home care. Health Care Analysis, 21(2), 171–188.

Shang X., Wu X. (2011). The care regime in China: Elder and child care. Journal of Comparative Social Welfare, 27(2), 123–131.

Shi J.Q. (2013). Dilemma and way out for family support of the aged people in current China. Journal of Minzu University of China (Philosophy and Social Sciences Edition), 40(209), 62–67.

Tran Thi Minh Thi, Trinh Thai Quang, Nguyen Minh Sa (2014). Overview of Elderly Care in Vietnam: Completion Report. Hanoi: Institute of Sociology, Vietnam Academy of Social Sciences.

Trinh Duy Luan, Tran Thi Minh Thi (2017). Elder Care in Transitional Vietnam: Institutional and Structural Perspectives. Hanoi: Social Sciences Publishing House [Chăm sóc người cao tuổi trong xã hội Việt Nam đang chuyển đổi: Những chiều cạnh chính sách và cấu trúc, NXB Khoa học xã hội, Hanoi].

Tsai H.H., Chen M.H., Tsai Y.F. (2008). Perceptions of filial piety among Taiwanese university students. Journal of Advanced Nursing, 63(3), 284–290.

Vietnam Ministry of Health (2017). Joint Annual Health Review 2016 (JAHR 2016): Towards Healthy Aging in Vietnam. Hanoi: Vietnam Ministry of Health, Health Partnership Group.

Vietnam Social Insurance (2018). Conference on “Preliminary review of 5 years of implementing Resolution No. 21-NQ / TW on strengthening the Party’s leadership in social insurance and health insurance”. 28th June, 2018, Hanoi, Vietnam.

Liczba pobrań artykułu

218

Strony

11-30

Jak cytować

Thị Minh Thi, T. (2019) „Instytucjonalne i kulturowe aspekty opieki nad starszymi mieszkańcami obszarów wiejskich w Wietnamie”, Wieś i Rolnictwo. Warszawa, PL, (3 (184), s. 11–30. doi: 10.53098/wir032019/01.

Numer

Dział

Artykuły

Inne teksty tego samego autora